Vrouwelijke heupen en kinderen uitpersen

Anna - Vrouwen benutten hun opleiding onvoldoende om een baan te bemachtigen die bij hun niveau past. Maar welk niveau eigenlijk?

Het kost de overheid in ieder geval klauwen met geld en de vraag is: moeten die vrouwen hun opleiding dan gaan terugbetalen? Ook wordt de basisbeurs straks misschien wel afgeschaft, dus een behoorlijke lening zal ook onvermijdelijk worden. Een gezin is al duur genoeg en het volledig terugbetalen van haar studie (en beide leningen), kan er inderdaad voor zorgen dat vrouwen hierdoor wel fulltime aan de slag mochten. Maar het is toch ook belangrijk dat ouders die kiezen voor kinderen, zelf brave burgers proberen te creëren door middel van het opvoeden van de eigen kroost? Zijn er überhaupt wel zoveel goede banen beschikbaar, dat álle hoogopgeleide mannen en vrouwen kunnen werken in het gewenste straatje? Mijn standpunt: Achter de schermen de baas zijn is waarschijnlijk nog belangrijker dan het op de voorgrond zijn, maar de keus (als je die hebt) voor één van de twee of beiden moet zeker mogelijk blijven.

Ik zag vorige week een documentaire over de emancipatiebeweging van Zweedse vrouwen. Heel mooi allemaal, maar wat hebben ze bereikt? Vrouwen verdienen er nog altijd beduidend minder dan mannen en de goed bedoelde sociale voorzieningen (zoals kinderopvang) hebben er toe geleid dat alles zo onbetaalbaar is geworden, dat geen van beide ouders met goede baan meer de keus heeft om (parttime) thuis te zijn om de kinderen op te voeden. Werkende vrouwen moeten contractueel beloven dat zij binnen de eerste jaren van hun werk niet aan kinderen zullen beginnen, vanwege het door werkgevers vervloekte, ontzettend uitgebreide verlofpakket wat aan de zwangerschap kleeft. Bijna alle jonge, Zweedse, feministische vrouwen studeren gender-studies en zijn ervan overtuigd dat je een vrouw gemaakt wordt. Je kunt je ondanks je fysieke eigenschappen, ontwikkelen qua capaciteiten als een man, of als een soort supermens, maar de maatschappij en je ouders houden dit tegen. De Zweedse mannen (vooral de werkgevers) krijgen een steeds grotere hekel aan de gedachtegang van veel vrouwen (-lijke werknemers). Er zit wel iets in, maar er zijn nou eenmaal verschillen, die volgens mij gewoon met evolutie te maken hebben.

Vrouw zijn heeft zeker een hoop onderschatte voordelen. Doordat bij vrouwen de hersenhelften beter samenwerken, zijn vrouwen beter in staat om meerdere taken tegelijk uit te voeren. Vrouwen gebruiken hun hersenen efficiënter dan mannen en zijn daardoor bijvoorbeeld ook eigenlijk beter in wiskunde. Misschien op dat gebied inderdaad ook wel luier, waardoor dit vaak een mannenklus wordt. Vrouwen zouden dan eigenlijk ook beter moeten zijn in technische werkzaamheden, ook door een betere en fijnere motoriek. Misschien dat we hier minder mee doen omdat we ook vaak (wetenschappelijk gezien) socialer zijn en mannen hun trots niet willen krenken. Vandaar dus ook dat mannen de technische klusjes thuis meestal opknappen en vrouwen staan te applaudiseren langs de zijlijn. Mannen gebruiken als ze praten, denken of luisteren slechts één hersenhelft, daarom is een combinatie van die drie, of zelfs twee van die drie, niet mogelijk. Misschien denken jullie van wel, maar probeer er nu eens bij te praten en te luisteren naar wat er op tv is. Lukt niet hé?

Het is een feit dat mannen eigenlijk in bijna alle beroepsvelden meer verdienen dan hun vrouwelijk collega's. Gemiddeld 20 procent meer. Nu is er misschien iets voor te zeggen dat mannen in sommige werksituaties in het voordeel zijn vanwege het gegeven dat mannen vaak fysiek sterker zijn dan vrouwen. Werkgevers zullen bij zwaar werk in de bouw of in het leger misschien liever mannen aannemen dan vrouwen en hen ook meer willen betalen. Maar het sleuren met bouwmateriaal en het rondrennen met zware bepakking vergt veel meer van haar, waardoor zij misschien wel juist meer zou moeten verdienen. Het is eigenlijk allemaal de schuld van onze heupen en onze bouw, echt niet door gebrek aan wilskracht. Een man heeft meer spiermassa en kan vanwege zijn heupconstructie harder lopen, vrouwelijke heupen en lichamen zijn gefabriceerd om een kind te kunnen dragen en uitpersen. Als mannen de kinderen zouden kunnen krijgen, zouden we waarschijnlijk binnen 100 jaar uitgestorven zijn, omdat ze het fysiek en emotioneel niet aan zouden kunnen. Maar het gaat trouwens vaak niet eens om de fysieke kracht die bij een beroep komt kijken, waardoor een man meer verdient. Het grootste verschil in salaris tussen mannen en vrouwen, in het voordeel van de man, is namelijk te vinden in de functie van hoofd boekhouding. Het hoofd boekhouding verdient 29,32% meer dan zijn vrouwelijke collega. Dit, terwijl de vrouw waarschijnlijk qua natuurlijke eigenschappen een betere administratieve nerd zou zijn, dan een man. Dat is toch best frapant.

Buiten dat moet de jonge vrouw in een mannencultuur ook nog eens elke dag al die denigrerende praatjes aanhoren van haar collega' en baas. Ze krijgt vaak een soort dochtervader-relatie met collega's of wordt de werkbimbo. Haar baas spreekt haar regelmatig aan met zonnestraaltje en praat over haar als dat ˜goei, blond, dingske"en ze haalt de koffie ook wel even. Dat doet hij echt niet bij zijn gelijkwaardige, pakdragende, mannelijke collega's Ze accepteert dit wel, het is best onschuldig hij bedoelt het vast positief. Ook over die heel foute, totaal niet grappige, vrouwonvriendelijke opmerkingen in de kantine, lacht ze. Als ze bij binnenkomst een paar keer met de vuist op tafel slaat, assertief is en niet met de baas naar bed gaat, zal dit een veel positievere uitwerking hebben. Het belangrijkste is misschien nog wel dat ze haar eigen humor en vrouwelijkheid behoud. Als ze gaat proberen zich aan te passen aan de mannen zal ze altijd minderwaardig worden bevonden. Ze zal nooit een man zijn, hoe dicht ze er ook bij in de buurt denkt te komen. En daar mag ze best trots op zijn.

Ik denk dat ik wel weet wat me te doen staat. Trouwen met een ambitieuze man, kinderen baren en parttime werken in de sector waarvoor ik ben opgeleid. Zolang hij meer verdient dan ik zou verdienen met dezelfde baan en dit ook nog op een makkelijkere manier bereikt dan ik, ben ik blij met mijn parttime huismoederrol. Ik haal zijn bier wel en masseer zijn voeten. Ik schik in mijn vrije tijd bloemen, wil een vaatwasser en nieuw behang. Ik zou wel een nieuwe soort Dolle Mina's kunnen richten, maar ik denk dat we daar op dit moment veel te individualistsch voor leven. Vrouwen kiezen er misschien toch grotendeels zelf voor, hoe ze behandeld willen worden in deze tijd. En rolpatronen worden nu eenmaal ook mij en alle andere vrouwen, onbewust opgelegd.