Van papa mag alles!

Anna - Zij lacht om zijn domme grapjes, vindt alles wat hij doet fantastisch en heeft hem nodig om haar band te plakken, de spinnen uit haar huis te vangen en al haar problemen te bevestigen (mits gevraagd!) en liefst ook op te lossen. Ja, dat vinden mannen aan het begin nog leuk, nodig zijn voor kutklusjes.

Nadat de knoop is doorgehakt om te gaan samenwonen verandert er iets, nee, veel. Een vrouw wordt baziger, gaat er steeds meer uitzien als marktkraamvrouw en gaat zich veel te veel op haar gemak voelen in haar joggingpak. Moet je voorstellen wat er gebeurt wanneer er getrouwd wordt. Dan kunnen sommige vrouwen zich helemaal lekker laten gaan, want het is toch lastiger om van je vrouw dan van je vriendin af te komen. Dit ontstaat toch ergens?

Lieverd, ben ik niet te dik in dit truitje? ‘Nee hoor schat, prima zo’ zegt hij terwijl hij naar de televisie zit te gapen. ‘Hij kijkt niet eens. Toch maar iets anders aandoen’. Na vijf combinaties te hebben geprobeerd denkt ze het te hebben. Ze paradeert een paar keer langs en geeft het tenslotte op. ‘Ik hoop dat er vandaag bouwvakkers aan het werk zijn op straat, die kijken namelijk altijd en roepen doen ze ook’. Dat ze dat naar iedereen doen en dat wat ze roepen vaak redelijk banaal is, maakt haar niks uit, aandacht is aandacht. En die heeft ze nodig.

Na een tijdje gebonden te zijn, lijkt het toch allemaal niet meer uit te maken wat je aanhebt. Vrouwen gaan op een gegeven moment steeds vaker lekker de hele dag in hun slobbertrui en huisbroek rondlopen. Aan het begin zal het niet eens zo opvallen, maar na een paar weken slonzen, gaat hij zich ergeren. ‘Je bent veranderd, je doet je best niet meer. Trek weer eens een keer iets leuks aan’. Hij schaamt zich waarschijnlijk voor de mensen, die hij tegenkomt als hij naast haar loopt. Daarom gaat hij inmiddels ook vaker zelf de stad in zonder dat zij mee hoeft en hij vraagt haar ook niet meer om kledingadvies. Hij gaat het zelfs geven. Ook al heeft hij er echt geen verstand van. ‘In de stad lopen best veel vrouwen met zo’n, hoe heet dat, een bolero (kent hij dat woord?), volgens mij. Zou jou ook wel staan, denk ik’? En de volgende keer: ‘Ik heb iets voor je meegenomen. Doe alsjeblieft aan! Staat je vast geweldig.’ De aandacht voor haar is terug. Mission accomplished zou je denken. Maar misschien is het al te laat. Hij blijft waarschijnlijk ook nog voorzichtig. Het uiterlijk van je vriendin ligt vaak gevoelig, dat weet hij ook. Deze fase zal wel overwaaien, hoopt hij.

Als zijn vriendelijke poging tot fatsoenering van zijn vriendin niet heeft gewerkt, kan hij veranderen in een tiran die eist dat zijn vriendin er wat respectvoller gaat uitzien. Hierdoor is het tij weer gekeerd en de man zit weer op zijn troon, mits ze luistert. Doet ze waarschijnlijk wel. Vrouwen houden niet van mannen waar ze zo overheen kunnen walsen met hun rare gedrag. Maar er is meer kans dat hij het te snel opgeeft en dat hij een zoutloze ‘hmm, hmm, wat jij wil schat’, ja-knikker wordt. Nee, niet alleen (onzekere of gewoon luie) vrouwen gebruiken deze zin vaak. Bij de mannen raakt de energie na verloop van tijd op. Als er dan ook nog kinderen in het spel zijn wordt het helemaal een triest verhaal. ‘Vraag maar aan mama, zij is de baas’. Dit komt waarschijnlijk omdat mannen nooit de boeman willen zijn. Ze komen thuis van hun werk (of de vrouw ook werkt maakt eigenlijk niks uit), even fijn spelen met de koters, of achter de tv. ‘Van papa mag alles!’. Slappe zak hooi! Misschien durven de mannen op een gegeven moment ook geen belangrijke beslissingen meer te nemen op het gebied waar mama de baas is. Al veel te vaak op zijn kop gehad als hij weer eens toegaf aan die schattige smoeltjes en zij niet. Papa’s waren vroeger nog stoer. Nu lijkt het soms net of zij tijdens hun leven ergens hun karakter verloren zijn. Alleen achter het stuur proberen ze hun mannelijkheid nog te bewijzen, wat vele ruzies in de auto teweeg brengt. Vrouwen hebben vaak juist meer karakter gekregen, als je het zo kunt noemen.

Dan gaan de kinderen uit huis en zijn ze weer met zijn tweetjes. Na een leven samen, twee totaal verschillende personen geworden. Niet meer de gekke, vurige, romantische, spontane, lieve vrouw waar hij ooit verliefd op werd. Maar een oud, chagerijnig, verbitterd, meedogenloos mens, dat zeurt en niet meer kan lachen. En niet meer die galante, daadkrachtige, recht voor zijn raap, idealistische man waar zij ooit als een blok voor viel. Maar een suffe, futloze, bankhangende, uitgebluste vent. Nee, daar zou ik ook niet vrolijk van worden.